بیانیه ‫‏زندانیان‬ ‏سیاسی ‏رجایی‬ شهر کرج_ماشین اعدام نیز، چاره ساز رژیم نیست!!

بیانیه ‫‏زندانیان‬ ‏سیاسی ‏رجایی‬ شهر کرج_ماشین اعدام نیز، چاره ساز رژیم نیست!!

بیانیه ‫#‏زندانیان‬ ‫#‏سیاسی‬ ‫#‏رجایی‬ شهر کرج_ ۱۳ اسفند ۱۳۹۳:
ماشین اعدام نیز، چاره ساز رژیم نیست!!
رژیم این روزها با وحشی گری هر چه تمام تر ماشین اعدام را به کار انداخته و فقط طی سه روز گذشته بیش از ۶۰ نفر را اعدام کرد که شش نفر از آنها زندانیان عقیدتی اهل سنت بودند. دادرسی غیر عادلانه ، شکنجه در حین بازجویی، و صدور احکام در دادگاههای غیر علنی و غیر منصفانه و به ویژه نحوه اعزام زندانیان برای سلول های انفرادی پیش از اعدام و حلق آویز کردن زندانیان در نیمه های شب، از وحشیانه ترین و ضد انسانی ترین رفتارهای این جکومت ارتجاعی است.
تردیدی نیست که شتاب بخشیدن به اعدام، در شرایطی که رژیم محتاج ترحم غرب برای توافق در پرونده مشکوک و ماجراجویانه هسته ای است، فقط به دلیل ترس و وحشت از خیزش های مردمی، اختلاف های درون حکومتی ، بحران های اجتماعی و فروپاشی جکومت است.
گمان باطل عامل امنیتی جکومت این است که اگر بر تعداد اعدام ها بیفزاید، حتما در گسترش اعتراضات مردمی، تأثیر بازدارنده دارد، در حالی که فشارهای بسیار شدید ناشی از فقر عمومی و سرکوب اجتماعی به نقطه غیر قابل برگشت رسیده و در وضعیت کنونی، هر نوع رفتار خشونت آمیز از ناحیه رژیم، به مثابه ریختن بنزین، بر آتش است به همین دلیل از همان ساعات اولیه انتشار خبر، احتمال اعدام شش زندانی عقیدتی، خانواده ها و برخی فعالین مدنی مخالف اعدام و شکنجه رو به روی زندان رجایی شهر (قتلگاه زندانیان) دست به اعتراض زده و ساعاتی پس از حلق آویز کردن گروهی از زندانیان همبندی آنان در سالن ۱۰ زندان با شعار الله اکبر-مرگ بر خامنه ای ، لرزه بر اندام زندانبانان و قاتلان انداخته و همگی آنان در پشت درب بند جمع شده و فکر چاره جویی افتادند.
رژیم در بحران فروپاشی غلطیده و جنگ و نزاع های جناح های مختلف آن از محافظه کار و اصلاح طلب به خوبی این واقعیت را آشکار ساخته است، تا آنجا که رفسنجانی خواهان بستن تریبون مجلس شده، وزیر بهداشت از فاجعه در زندان ها می گوید، سخنگوی شورای نگهبان رژیم وضعیت حکومت را به جزایر سلطان نشین تعبیر میکند و فرمانده نیروی انتظامی از شرم ساری به دلیل جنایات ارتکابی در کهریزک حرف میزند.
از دیگر سو، سندیکاها، اتحادیه ها و انجمن های مدنی – صنفی جایگاه تاریخی خود را با راه اندازی اعتراضات مردمی متشکل از کارگران، معلمان، پرستاران، دانشجویان، زنان و پشتیبانان محیط زیست بیش از پیش نشان میدهند.
سرعت گشترش این اعتراضات به ویژه در آستانه برگزاری روز جهانی زن در روز ۱۷ اسفند، حکومت را با بهت و هراس رو به رو ساخته است، این مسئله به خوبی نشان میدهد که نقش تشکل ها در سازمان دهی اعتراضات صنفی و دموکراتیک تا چه اندازه با اهمیت است و ان در حالی است که معلم ها و سایر طبقات اجتماعی در تظاهرات صنفی خود، آزادی زندانیان سیاسی و مخالفت با اعدام و شکنجه را خواستار شدند. یعنی این که مسئله آزادی و مسائل معیشتی و اقتصادی در وضعیت کنونی، دو روی سکه است.
حکومت در برابر موج فزاینده اعتراضات از یک سو و به دریوزگی افتادن در مذاکرات هسته ای و ناتوانی از حل بحران های درونی از دیگر سو راه اعدام را برگزیده و البته ناگفته آشکار است ، بخش های زیادی از نیروهای درون حکومت نیز با این رویکرد مخالفت جدی دارند. زیرا از عواقب ویرانگر آن برای تسریع در فروپاشی آگاه هستند.
گروه های مختلف اجتماعی که با هر نوع اعدام و شکنجه مخالف هستند و بر حقوق اساسی شهروندان به ویژه نفی هر نوع تبعیض و نا برابری جنسیتی تأکید می کنند، روز ۱۷ اسفند با حضور در میتینگ هایی که به همین منظور و در تهران با حضور زنان آزادی خواه و عدالت طلب در برابر کانون وکلا برگزار می شود شرکت خواهند کرد تا عملا مخالفت خود را با حکومت نشان بدهند، سرکوب و اعدام راه حل پاسخگویی بحران های ناشی از اندیشه و عمل خود آن ها، نیست و تمکین در برابر حقوق اساسی مردم، امری الزامی است.
زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر :
۱۳ اسفند ۱۳۹۳
فرید آزموده
مجید اسدی
سهیل بابادی
خالد حردانی
ایرج حاتمی
افشین حیرتیان
شاهرخ زمانی
سعید شیرزاد
حشمت الله طبرزدی
علیرضا فراهانی
ابوالقاسم فولادوند
صالح کهندل
سعید ماسوری
علی معزی
پیروز منصوری
رضا اکبری منفرد
اسدالله هادی

Comments

comments

درباره‌ی arman