arman

وقتِ اضافه سوریه برای آماده شدن «گورباچُفِ تحمیلیِ اسلامی»!

گفته بودیم «سقوط ‫#‏سوریه‬، پایان بازی» خواهد بود(۲)، اما شرایط و افکار عمومی هنوز آماده نیست! به همین دلیل اینک، تا پایان این بازی ۱۸ ماه زمان خریده شد. دوست عزیزم کاظم موافق به درستی اشاره کرد که تاریخ انتخابات ریاست جمهوری ایران نیز درست در پایان این ۱۸ ماه خواهد بود. البته باید اضافه کرد که این تاریخ سه …

ادامه نوشته »

ّغُرش جنبشِ دانشجویی از روزنه‌ای کوچک در ۱۶ آذر ۹۴

ّغُرش جنبشِ دانشجویی از روزنه‌ای کوچک در ۱۶ آذر ۹۴ لینک یوتیوب: https://youtu.be/VEOHAihXWO4 گزارش تکمیلی از تظاهرات،درگیری فیزیکی، انتقادهای تند در حضور #حسن روحانی در مراسم «شانزده آذر روز #دانشجو» و پخش برخی از سخنرانی‌های دانشجویان از صدا و سیما حکومت. اینک همه برای جنبش دانشجویی و شکستنِ خفقان در دانشگاه‌ها لایک و کَف می‌زنند! بایستی به این دوستانی که …

ادامه نوشته »

گر تو بهتر میزنی، بِستان بزن

همانگونه که انتظار میرفت، مطلبی که در باره لزوم مشارکت فعال مردم “درون کشور” در انتخابات نوشتم، مورد نقد و واکنش‌های متفاوت و متضادی قرار گرفت. نقد سازنده همیشه مفید و پذیرفتنی است و نقدی را می‌توان سازنده خواند که در کنار خود، شامل راه حلِ جای‌گزین بهتر یا هم‌سنگ مطلب موردِ نقد باشد، در غیر این‌صورت می‌توان آن را …

ادامه نوشته »

انتخابِ «تحریم» یا «شرکت در انتخابات»؟

باز هم ‫#‏انتخابات‬ و دو راهی شرکت یا تحریم، پیش روی ماست! «برای گذر از جمهوری اسلامی و ‫#‏انقلاب‬ ‫#‏سیاسی‬ که آرمانِ ماست و برای اینکه انتخابات‌های آینده را “‫#‏تحریمِ‬” همگانی کنیم»، بایستی در انتخاباتِ پیش رو مشارکتِ گسترده داشت!؟ شاید با خواندن جمله بالا، شما در ذهن‌تان این نقش ببندد، که باند “هاشمی و رفرمیست‌ها” به چه بهایی، من را می تواند خریده باشد؟ …

ادامه نوشته »

پروژه «طعمه و سرکوب» رژیم

آقای محمد نوری زاد، در وب‎سات رسمی‎اش فیلمِ سِلفی منتشر کرده، که ما« ۵۰۰ تن» جلوی اوین تجمع داشتیم و یادآور میشود، روزهای نخست آنها فقط سه-چهار تن بودند! آری ایشان راست می گویند! اما آن چند تن نخستین چه کسانی بودند؟! امروز در کجا به سر می برند! این ۵۰۰ تن چه افرادی بودند! پوریا ابراهیمی، شکوفه آذر و محمد کریمی …

ادامه نوشته »

اعتراض نامه شماری از زندانيان سياسی ايران به دولت بريتانيا :”حاکميتِ ملیِ” ايران مطلقاً تقسيم پذير نيست!

سينه یِ تاريخ، “هدف گيریِ جانِ جمعیِ ملتِ ايران” را کنشی نوظهور و تلاشی نواورانه نمی شناساند. باری، بيگانگیِ اين هدف گيران با تاريخ، ريشه یِ تکرارِ بی پايانِ اين تلاشِ ورشکسته و هماره بی پيروزی ست؛ چراکه اين جانِ ملی، مستقل از هر نشيب و فراز زيسته ست و نيز، می زيد و خواهد زيست. چندی ست برخی سازمان …

ادامه نوشته »